Vroem-broek (uit noodzaak of zoiets)




Weer een broek voor Vic. Die is zo stilaan mijn wandelend prototype-model. Alles wordt eerst op hem uitgetest.

Eigenlijk zou ik nu volop aan het werken moeten zijn voor een paar fijne bestellingen, maar Murphy laat mij niet los. Mijn nieuwe luxe-naaimachine laat mij waanzinnig in de steek. Blokkeren, en al datgene wat niet fraai is. Eerst ‘hersteld’, dan gisteren geruild voor een nieuw exemplaar, en gisteravond weeral boem. Vandaar dus experimenteren met prototypes … (als daar iets misgaat is dat niet zo erg vind ik)
Nu, ik ben er niet goed van, dat is nog een understatement, nieuwe en dure (en zogenaamd goede) machines moeten gewoon marcheren. Het sloopt mij, en vreet mijn energie op. Dit verhaal is straks 10 dagen aan de gang, ik WIL FATSOENLIJK kunnen werken! (*klaagmodus uit*)
Dus, moed verzamelen, terug naar de winkel, geld terug vragen denk ik dan, en een ander merk kopen. Pffff. (ik zal straks de man eens lief aankijken, missch wil die dat voor mij doen? moeilijke stap vind ik dat, zoiets)
En dan maar hopen dat het ‘moelijke’ en het ‘Murphy-verhaal’ stopt, en de zon hier weer gaat schijnen!
Van de broek ben ik anders wel content, een jeanske, met voorzakjes, een boordje (of bandje of hoe noemt ge dat) met autootjes. Niet simpel om die daar mooi met bijna onzichtbare steken op te zetten… – ik heb de boel eerst met pritt geplakt, dan gespeld en dan gestikt, en dat ging super) Verder heeft de broek felgroene stiksels, voor extra effect, het groen dat ook in de autootjes zit.
Vic is content met zijn broek, en ik dus ook. (verzacht de naaimachine-leed toch een beetje)

Vroem-broek (uit noodzaak of zoiets)




Weer een broek voor Vic. Die is zo stilaan mijn wandelend prototype-model. Alles wordt eerst op hem uitgetest.

Eigenlijk zou ik nu volop aan het werken moeten zijn voor een paar fijne bestellingen, maar Murphy laat mij niet los. Mijn nieuwe luxe-naaimachine laat mij waanzinnig in de steek. Blokkeren, en al datgene wat niet fraai is. Eerst ‘hersteld’, dan gisteren geruild voor een nieuw exemplaar, en gisteravond weeral boem. Vandaar dus experimenteren met prototypes … (als daar iets misgaat is dat niet zo erg vind ik)
Nu, ik ben er niet goed van, dat is nog een understatement, nieuwe en dure (en zogenaamd goede) machines moeten gewoon marcheren. Het sloopt mij, en vreet mijn energie op. Dit verhaal is straks 10 dagen aan de gang, ik WIL FATSOENLIJK kunnen werken! (*klaagmodus uit*)
Dus, moed verzamelen, terug naar de winkel, geld terug vragen denk ik dan, en een ander merk kopen. Pffff. (ik zal straks de man eens lief aankijken, missch wil die dat voor mij doen? moeilijke stap vind ik dat, zoiets)
En dan maar hopen dat het ‘moelijke’ en het ‘Murphy-verhaal’ stopt, en de zon hier weer gaat schijnen!
Van de broek ben ik anders wel content, een jeanske, met voorzakjes, een boordje (of bandje of hoe noemt ge dat) met autootjes. Niet simpel om die daar mooi met bijna onzichtbare steken op te zetten… – ik heb de boel eerst met pritt geplakt, dan gespeld en dan gestikt, en dat ging super) Verder heeft de broek felgroene stiksels, voor extra effect, het groen dat ook in de autootjes zit.
Vic is content met zijn broek, en ik dus ook. (verzacht de naaimachine-leed toch een beetje)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *