Recycled potholder en een grote dag voor Vic




Een grote dag voor Vic vandaag!

Zijn allereerste schooldag.
De bedoeling was dat hij in januari ging starten, maar door ziekte hebben we dit maar even uitgesteld.
Vandaag was ‘de dag’.
Gisteren werd nog een uitgebreid bezoekje gebracht aan de juf en de kindjes, en Vic wou niet meer mee naar huis… Haha.
Vanmorgen stond hij te springen op het bed, zingen en dansen, en maar vertellen wat hij allemaal ging doen op school, we konden niet snel genoeg weg zijn.
Eenmaal op school ging het zo mogelijk nog sneller en makkelijker : jas en sjaal uit, aan de kapstok, laarsjes uit en pantoffels aan, fruit mee binnen, de juf groeten, kus voor mama, zwaaien en ik kon gaan… Dat deed ik dan ook maar, de boodschap was meer dan duidelijk…
Geen traan, geen snif, niks, hij was er duidelijk meer dan klaar voor.
Bij het ophalen vond ik een blij (maar zichtbaar moe) Vicje.
Volop verhalen heb ik al gehoord, over appels en bananen snijden en opeten (ja, ze mogen daar echt fruit snijden op school met echte messen), koek eten, thee drinken, juf die een boek las, de turnmeester die bekogeld werd met ballen, …
Ja, ik besef het nog niet helemaal geloof ik : mijn kleine Vicje is niet meer, hij is veranderd, slaat zijn vleugels uit.
En hoewel ik eigenlijk maanden naar dit moment heb uitgekeken, het thuisblijven begon na 3 jaar zwaar te wegen, merk ik toch gemengde gevoelens : blijdschap, en toch ook een beetje heel erg verdriet….
Vanaf morgen betekent het dan wel dat ik overdag ‘werktijd’ ga hebben, iets heel nieuws dus voor mij…
Verder heb ik een tijdje mijn kleine overschotjes wol bijgehouden, en dan bedoel ik echt kleine stukjes wol hé… Draadjes die ik afknipte na het instoppen, echt mini-stukjes enzo… Die heb ik een tijdje verzameld, allemaal aan elkaar geknoopt en tot een bol gerold.
Ik vond het zo’n zonde om al die wol weg te gooien…
En ik had dringend een ‘potholder’ nodig, hoe heet dat in het beschaafd vlaams : wij noemen dat een ‘pannenonderzetter’…
Dus ik haakte er eentje, stak hem op warme temperatuur in de wasmachine zodat hij ging vervilten en resultaat : een helemaal gerecycleerde warmtebestendige potholder!

Recycled potholder en een grote dag voor Vic




Een grote dag voor Vic vandaag!

Zijn allereerste schooldag.
De bedoeling was dat hij in januari ging starten, maar door ziekte hebben we dit maar even uitgesteld.
Vandaag was ‘de dag’.
Gisteren werd nog een uitgebreid bezoekje gebracht aan de juf en de kindjes, en Vic wou niet meer mee naar huis… Haha.
Vanmorgen stond hij te springen op het bed, zingen en dansen, en maar vertellen wat hij allemaal ging doen op school, we konden niet snel genoeg weg zijn.
Eenmaal op school ging het zo mogelijk nog sneller en makkelijker : jas en sjaal uit, aan de kapstok, laarsjes uit en pantoffels aan, fruit mee binnen, de juf groeten, kus voor mama, zwaaien en ik kon gaan… Dat deed ik dan ook maar, de boodschap was meer dan duidelijk…
Geen traan, geen snif, niks, hij was er duidelijk meer dan klaar voor.
Bij het ophalen vond ik een blij (maar zichtbaar moe) Vicje.
Volop verhalen heb ik al gehoord, over appels en bananen snijden en opeten (ja, ze mogen daar echt fruit snijden op school met echte messen), koek eten, thee drinken, juf die een boek las, de turnmeester die bekogeld werd met ballen, …
Ja, ik besef het nog niet helemaal geloof ik : mijn kleine Vicje is niet meer, hij is veranderd, slaat zijn vleugels uit.
En hoewel ik eigenlijk maanden naar dit moment heb uitgekeken, het thuisblijven begon na 3 jaar zwaar te wegen, merk ik toch gemengde gevoelens : blijdschap, en toch ook een beetje heel erg verdriet….
Vanaf morgen betekent het dan wel dat ik overdag ‘werktijd’ ga hebben, iets heel nieuws dus voor mij…
Verder heb ik een tijdje mijn kleine overschotjes wol bijgehouden, en dan bedoel ik echt kleine stukjes wol hé… Draadjes die ik afknipte na het instoppen, echt mini-stukjes enzo… Die heb ik een tijdje verzameld, allemaal aan elkaar geknoopt en tot een bol gerold.
Ik vond het zo’n zonde om al die wol weg te gooien…
En ik had dringend een ‘potholder’ nodig, hoe heet dat in het beschaafd vlaams : wij noemen dat een ‘pannenonderzetter’…
Dus ik haakte er eentje, stak hem op warme temperatuur in de wasmachine zodat hij ging vervilten en resultaat : een helemaal gerecycleerde warmtebestendige potholder!

8 reacties op “Recycled potholder en een grote dag voor Vic

  1. vrouwtje gekruid zegt:

    Wat leuk dat Vic een goede start geeft gemaakt! En nu komt er toch heel veel nuttige werktijd vrij voor jouw, dat is toch ook wel een beetje leuk, he!
    Het salopetje is trouwens gisteren goed aangekomen. ‘t is echt prachtig, zo netjes afgewerkt! ‘k zal serieus mijn best mogen doen om m’n pannenlapjes te laten evenaren!

  2. Tante Tuut zegt:

    Ja, aan iedere leeftijd hangt een kaartje zeg ik altijd. Maar leuk dat hij het zo heerlijk vind op school. Straks weet jij heus wel wat te doen met je vrije tijd. En je pannenonderzetter is mooi geslaagd!

  3. jumare zegt:

    zal wel even wennen zo overdag alleen thuis. Aan de ene kant kijk er ook wel naar uit om straks eens wat rust en vooral tijd te hebben, maar ik vind het eigenlijk ook nog veel te gezellig zo samen thuis. Ik heb ook nog wel even (over een jaar gaat dochter twee ochtenden in de week naar de peuterspeelzaal en de echte school is pas over bijna 3 jaar aan de orde).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *