Waterfall shawl




Deze omslagdoek maakte ik een tijdje geleden al!

Ik haakte en breide hem met Malabrigo Silky Merino, een superzachte glanzende tedere wol…
Dol ben ik op de kleuren, zooooo mooi! Ze doen me denken aan een mooie waterval.
Ik heb het patroon uitgewerkt, dat werd wel eens tijd dacht ik zo!
Een makkelijk combinatiepatroon, een haakgedeelte in schelppatroon, en de lange smalle boorden zijn er aan vast gebreid.

Loopy sjaal





In Amerika is het blijkbaar een ongelofelijke hype, deze Loopy sjaals…

Dus ik dacht : dat ga ik ook een keer proberen.
De hele sjaal is gebreid met dikke naalden, 7 of 8, en je hebt maar 1 grote bol nodig.

Het is wel even wennen, omdat het een ‘gaatjesgaren’ is, en je dus echt in het garen steekt (ipv rond het garen) met je breinaalden, maar eens je het doorhebt, gaat het makkelijk en snel. Heel leuk om te doen dus.
Vic besloot gelijk te gaan spelen met de sjaal, en toen ik het vanop afstand zag, deed het me een beetje denken aan een boa-sjaal, en kreeg ik gelijk beelden door van die oude films waarin sjieke dametjes met die mooie boa-sjaals rondliepen…

Tederheid in groen bij Vic





Vic komt er weer stilaan bovenop, heel rustig aan zien we weeral sterrekes in zijn ogen, hij lacht alweer, en loopt alweer uren per dag te zingen. Wel met veel rust en zitten en liggen tussendoor, want ‘hij heeft het goed zitten gehad’, en blijkbaar snapt hij dat zelf ook. Hij wil veel gepakt en gedragen worden en op schoot, en dat doen we met alle liefde.

Gisteren toch even de tuin in, Vic besloot zelf ‘een groene vest’ aan te willen. (zowel hij als ik zijn niet zo dol op jassen, eerder op truien en vesten). Ik repte me naar boven, en
vond eentje die een tijd geleden nog te groot was, en nu wel paste. Een vestje dat ik vorige jaar al gemaakt heb, uit mijn allerliefste favoriete patronenboek, met nostalgie-herinneringen. Het is een Rowan-boek dat ik kocht, toen Arno nog een baby was. (zien jullie trouwens ook die hele grote tederheid in zijn oogskes, ik smolt gewoon tijdens het maken van de foto’s)
Ik ben dol op Rowan, zowel de boeken, als de wol, het vestje is gebreid met donkergroene (mosgroene) zuivere Rowan wol. Groot is dan ook mijn blijdschap, dat Dolce Lana vanaf dit najaar ook deze heerlijke wol in haar assortiment neemt.
Een simpel tijdloos patroon, waar ge niet te veel bij moet nadenken, zo moet handwerken zijn, ontspannend en fijn.
Prettig weekend allemaal!
O ja, de eerste doos naar
Roos is al onderweg (en aangekomen hoorde ik net vandaag van haar! Roos en Kenji en de minimannen zijn dolblij met hun eerste doos vol verrassingen), ik heb al heel wat binnen, dank daarvoor. Een tweede doos zit ook alweer halfvol!!!
Er is nog altijd tijd om je aan te melden om een hartverwarmer te maken.
Ik heb naar een paar mensen mijn rode maanshawl-patroon doorgestuurd! Het is vanaf nu ook te koop op Ravelry, zowel in het Nederlands als het Engels. Wie het wil kopen, maar geen Paypal heeft, mag mij ook gewoon contacteren, en dan kan dat natuurlijk ook op een andere manier!
Diegenen die zich ook hebben aangemeld, maar nog niks hebben ontvangen, ik ben alweer bezig aan een nieuwe shawl, een soortgelijk patroon, dus ik heb die 4 namen aan de kant gehouden en zij krijgen eerste keuze als ze het zien zitten om dit nieuwe patroon te willen testen! (hopelijk begrijpen jullie dit…)
Ik wil jullie in ieder geval heel erg bedanken voor alle enthousiaste reacties op mijn patroontjes en het willen testen, dit betekent enorm veel voor mij!!!!
Prettig weekend allemaal.

Improvisatie-truitje met sjaalkraagje




Een kindertruitje, maat 4 jaar, in blauw-grijze superzachte merino-wol.

Ik merk dat ik de laatste tijd niet zoveel zin heb om patronen te volgen, maar om gewoon mijn goesting te doen. (ik geloof dat ik een heftig eigenzinnige fase heb, haha…)
Dat resulteerde in dit truitje, een vestje eigenlijk : ik heb het in 1 stuk gebreid, en er achteraf de kraag aangebreid.
Een goede oefening alweer.
De wol is superzacht, ik had hem nog liggen, hij is van Lanagrossa. Hij is van 90 % merino en 10 % stretchy spul, wel handig voor kindertruitjes enzo, want rekt goed mee. Het is een hoe heet dat, ‘onregelmatige’ wol, dunner en dikker, en een heel klein beetje pluizig. (ik gebruikte deze wol al eerder voor een vest voor mezelf, maar dan in een andere kleur)
Alleen denk ik dat ik volgende keer bij de mouwen toch wat ga minderen, misschien zijn ze wat te breed aan het uiteinde nu.
De rokjes dan :
Het jeansrokje mag naar Laliete !
Het velours rokje mag naar Cri-Cri! (laat me even weten hoe groot je kleindochtertje is en hoeveel ze weegt, als het dan toch niet past, trek ik een nieuw naampje : Vic is ongeveer een meter en weegt 14 kilo, hij wordt volgende maand 3 en het past hem nog perfect, er kan zelfs nog wat bij!)
Mailen jullie me eventjes met jullie gegevens?

Continental knitting en oefenen, oefenen, oefenen!



Voor kerst kreeg ik van manlief en de kindjes een prachtige set rondbreinaalden van Addi.

Daar ben ik dus mee aan de slag gegaan!
Ik brei meestal op rechte naalden, maar er zijn tegenwoordig zo’n mooie werkjes op rondnaalden te maken, dat wil ik ook kunnen. (vooral die top-down truitjes en vestjes…) Voor Vic krijg ik nog alle steken voor zo’n kledingstuk op rechte naalden, maar voor volwassenen lukt dat echt niet meer.
Plus continentaal breien is uiteindelijk zoveel beter en sneller, het belast je schouders en nek enzo veel minder.
Ik had mezelf dus leren breien op de rondbreinaald op de continentale manier, en rechts breien ging al perfect.
Toen botste ik op problemen met averechts breien, en ook vooral met patroontjes breien, rechts-averechts afwisselen, enzovoort. Knettergek werd ik ervan, en boos!
Dus toen ging ik op zoek naar oplossingen.
En die vond ik dankzij tips in dit filmpje : een prachtmanier van ‘continental knitting’! Dit wil ik jullie dus niet onthouden. Ik leerde mezelf dus een nieuwe manier van continental knitting, eentje waarbij het wisselen van steken makkelijker ging, en snel! (tenminste na veel oefening, maar zover ben ik dus nog niet)

Dus ik ben aan het oefenen, tot ik dat perfect kan. (want geloof me, het is wel wat, om jezelf helemaal te brei-herprogrammeren….)
Een eerste werkje heb ik ondertussen af : een col in superzachte froechelwol, extrafijne alpaca! (je kan hem dubbel en zelfs driedubbel dragen)
Oefening baart kunst!
(o ja, patroontesters : Gingini, Jolarty, Janusje, Tante Izzy en Cri-Cri, er zijn mails naar jullie onderweg!!!! Ik ben heel blij dat jullie dit willen doen)

Mystieke golfkes van de zee : een lang en groot project



Een droom, dat is het.

Ja, de zee, golfjes, water, kleur en beweging.
Prachtig is dat.
Water is fantastisch.
Mystiek water is meer dan fantastisch.
Ik vind dat zo fijn om op mijne rug te dobberen in de zee, ogen dicht, en drijven maar, zalig gewoon.
Ik moest dus niet lang denken toen zij de wol verkocht. Aan mij dus. Ik was er snel bij. En kocht.
Hij bleef maanden liggen, wachtend op het juiste project.
En dat kwam er.
Een omslagdoek, met een golfpatroon, ik zie er zo de bewegingen van de zee in, kleine golfjes, en grotere woeste golven. Lichte kleuren, donkere tinten, alle schakeringen die water rijk is.
Op dunne naaldjes, een 3, met heeeeel veel steken, meer dan 200 per naald, dus een project van lange adem, maar da’s wel fijn. Ik heb het druk al een tijd, en da’s heel fijn, maar probeer toch regelmatig ne keer een uurtje te gaan zitten met mijn project, en wil het graag binnen een half jaar afhebben. Dat zal wel lukken.

Grote meisjes en kleine meisjes




Ik kreeg een vraag van een papa : hij wou graag een sinterklaaskadootje voor zijn echtgenote en zijn dochtertje. En weet je wat? Hij wist gelijk wat hij wou, het was in 1-2-3 bekokstoofd : model, kleur, hij wist het allemaal!

En hier is het resultaat : mama-muts en dochtermuts, met een bloem erop. Een grote bloem voor mama, en een kleinere voor dochterlief!
Spannend zeg, hopelijk zijn ze er blij mee!

Mijn Vic-lievelingstrui




Hebben jullie dat ook? Van jezelf en van de kindjes een absoluut lievelingsstuk?

Ik wel!
Ik maakte deze trui vorige winter al. Maar omdat hij helemaal in ribbelsteek is gebreid rekt hij enorm en gaat dus lekker lang mee.
Het patroon komt uit het oude boek ‘Zelf kinderkleding maken’ (heb er wel wat aan veranderd), de wol is sokkenwol in tal van kleurtjes. Ik heb het truitje op dunne naaldjes gebreid, best veel werk dus, maar ooooooooo zo mooi…
Vic is er gelukkig ook zelf dol op.

bolero-jippie!!!






Ik breide onlangs een sjaal voor de dochter van KamielandOdille, en ik werd zo’n beetje verliefd op de die kleuren en zachtheid van wol : het is een mengeling van blauwe mohair met sokkenwol van Lanagrossa met tinten van blauw, paars, rose, groen, fuchsia, en meer. Per naald breien vond ik de kleur mooier (hoewel ik meestal niks met blauw heb voor mezelf)

Dus ik sjeesde nog eens naar de breiwinkel (mohair heb ik thuis zelf in overvloed!) voor nog wat bollen van die sokkenwol.
En tada : een bolero!!!!
Ik vond hem super om te maken, pure zen zo ‘s avonds in de zetel.
En bovenal, ik ben ook blij met het resultaat : hij valt heel schoon!
Het patroon komt uit een boekske van ‘La Droguerie’, heel schone, maar dure breiboeken. De modellen die daarin staan zijn heel schoon, maar de uitleg vind ik niet zo goed. Ze houden niet echt rekening met ‘schone afwerking’, wat voor mij zooooo belangrijk is. (vb. bij deze bolero de boord : ge moet op het einde de beginboord en de eindboord samenmatrassen, en ik vind dat zo belangrijk dat uw ribbels mooi doorlopen, en pas mijn patronen daar altijd naar aan, zij dus niet. Dus ergernis bij mij. Maar ja, dat zal misschien persoonlijk zijn. Omdat ik al brei-ervaring heb, lees ik hun beschrijvingen eerst door, om dan gelijk te gaan nadenken over hoe het zal moeten gaan uitzien en begin aan te duiden waar ik het anders wil. Voor beginnelingen is dit dus te moeilijk, en da’s heel jammer, want hun patronen zijn zo schoon en eigenlijk helemaal niet moeilijk. Met wat betere technische uitleg zouden ze nog veel meer succes hebben!)

Bulky winter shrug




Ik ging naar de breiwinkel voor 1 bolleke wol. Ha, zei de man zaterdag, dat geloof ik niet, nu niet, NOOIT zei hij, komt gij met 1 bolleke wol terug naar huis.
Hij kent mij goed genoeg, ik kwam naar huis met 1 bolleke x ergens in de 20, haha….

Deze superdikke, ongelofelijk mooie wol kon ik niet laten liggen : smaragdgroen, 80 % wol, met een beetje een glinsterke erin (maar niet overdreven), olala, ik zag hem direct…
Ik heb er een schouderwarmer mee gebreid, zoooooo warm….
Omdat de wol zo dik is, besloot ik een ‘rustige’ steek te gebruiken, een van mijn lievelingssteken, gerstekorrelsteek, dat geeft zo’n schoon reliëf-effect.
De mouwen maakte ik 3/4, da’s extra handig. (geeft veel warmte en ge hangt nergens in te smossen, wat ge wel hebt met lange mouwen, ikke tenminste wel)
Het patroon :
– wol voor naalden 12
– 5 bollen : 250 gram, 250 meter ongeveer
– 27 steken opzetten en gerstekorrelsteek breien : 1 steek rechts, 1steek averechts, heel de naald zo.
– volgende naald : 1 steek rechts, 1 steek averechts, hele naald lang (ge zult zien dat ge dus boven een rechtse steek een averechtse steek breit en boven een averechtse steek een rechtse steek)
– zo brei je verder ongeveer zo’n 105-110 cm.
– boordje breien : 2 steken rechts samenbreien, dan 1 x 1 rib (1 rechts, 1 averechts) – je begint dus de rij eigenlijk met 2 rechtse steken en eindigt ook met een rechtse steek)
– boordje : 8 naalden
– afkanten
– begin van het breiwerk nemen : 27 steken opnemen : 2 steken rechts samenbreien, dan 1 x 1 rib zoals hierboven het boordje. (ik brei dit boordje er achteraf aan, omdat ik bij mij een verschil blijf zien tussen opzetten en een boordje breien en aan het einde een boordje breien en afkanten – ik vind bij mezelf het verschil tussen opzetsteken en afkantsteken te opvallend en dus niet schoon)
– je hebt nu een grote rechthoekige lap : in 2 vouwen en aan beide kanten met een maasnaald onzichtbaar beginnen dichtmaken. Af en toe passen en wanneer de shrug goed zit, draad vastzetten
– klaar, klaar, klaar !!!!